The TransMongolian Express – Part 6 – The Real Mongolian Experience!

(Photo: Me in front of my Yurt)

Hi Everyone,

If you think about Mongolia you think about the traditional yurts, open fields and steppe landscapes, horses, nomads, mongolian colorful interiors, ovoos (what?) and falcons…….(Nothing is sponsored – all pictures are taken by me – scroll down for the Dutch version and different photo’s!)

If you want to experience this as a tourist you have several options. Or – flying somewhere else and drive quite a distance, or visiting the Gobi desert (you also need at least a week to do this). An easier option is visiting the Terelj National Park, 1,5 hours away from the capital city of Mongolia named UlaanBaatar. If you book some accommodation at the Terelj N.P. there are a lot of options … and also a lot of options where you do not experience the ‘real thing’. At the gate of the park there are a lot of hotels and fake yurts next to each other and it looks quite massively.

I booked my trip in Amsterdam at the TreinReisWinkel. They arrange traintrips all over the world. The included accomodations are mostly not super luxery, but if you like a more luxury place to stay during your travels you are allowed to skipp most of the accommodations (not all of them). I love some luxury because I’m used to sleep in luxury hotels due to my job. But at the other hand I slept in the most dirty hostels all over the world and I’m fine with it as well. If you want to sleep in a Yurt and want to have a taste of the real Mongolia – than say Bye Bye to luxury, heating, normal western toilets and electricity but its so worth it!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Mongolian Typical Landscape)

So, our accomodation was booked via the TreinReisWinkel with a Dutchman named Bert who married a Mongolian woman a long time ago, which grew up at the Terelj National Park in a Yurt herself and this family runs this accomodation or Yurt camp. Breakfast, lunch, dinner, transport, horseriding and visiting the Genghis Khan monument is included. Besides this – Bert speakes Mongolian fluently, makes his own cheese and get his meat from his own cows. Bert has many cows who walk around literally everywhere instead of having cows in a stable or a shielded meadow. Besides the cows they have a lot of cats and dogs as pets but they live outside.

So at 6 am we got out of the train looking for Bert or another driver Bert uses to pick up his guests. In UlaanBaatar the government decided that during some days, cars with a certain licence plate are allowed to drive in the city, and at the other days the cars with another licence plate are allowed to drive around. That means Bert cannot use his car every day so sometimes he uses a driver. The driver (hardly) did not speak any English but he offered us some local coffee and tea at the train station. The Mongolian Tea is different from any other tea. The Mongolian people use a lot of milk in their tea and it tastes quite salty. After a ATM stop (also at the train station) we were good to go!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Berts Jeep)

UlaanBaatar is much bigger and more modern than I expected in the first place. There are a lot of big buildings, western restaurants and there is a lot of traffic. The people look really Asian which is funny if Russia is so close by – everything is different. When you drive away from the train station you pass by some old TransMongolian locomotives which were used in the past. We drove to Berts house, while enjoying some terrible Mongolian music on the radio. Bert who has a big jeep which is quite handy in some situations (more about that later on…) took over and brought us to the national park.

We drove out of the citycenter while the traffic jams increased. And one true facts is that Mongolian people drive like CRAZY – to much annoyance of Bert. Another thing I noticed is that the Mongolians really live in Yurts. Of course more and more of them prefer a house and move to the citycenter etc. But still – you find yurts next to houses. Also I spotted the first oovoos. A oovoo is a sacred stonestep covered with colorful flags used as something like a shrine. You find them everywhere. Bert needed some grocery for the Yurt campsite so we made a quick stop at a supermarket which should have been open for already half an hour but was closed. Probably it is ok to do whatever you like over here so he went to the other supermarket across the street.

The landscape changed from here to more open fields, with some yurts over and there and beautiful rocks. Some time later we arrived at the gate of the Terelj National Park where you find a little village which looks quite death (maybe because it was off season and a bit cold already) but with a karaoke bar – and some kilometers further you find all the touristic accomodations. I’m happy we did not stay here.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Beautiful Nature on the way to the park)

We passed by the famous turtle rock which looks like – you can maybe guess it – a turtle. We took some pictures and moved on to the part from where I got to understand why our area was so quiet and peaceful and real. We had to cross a river with the car. I think I holded my breath for 2 minutes, the water is not deep but also not undeep and there are a lot of stones, so a jeep instead of a regular car is very much reccomended. One car was stuck in the water. No idea how that person solved this problem because we drove further….

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Me at the Turtle Rock)

We passed by some trees and ended up in the beautiful Mongolian nature with open fields and hills. I never experiences an area so quiet and thinly populated as at this place. We arrived at the campsite which consists of yurts, the kitchen of Bert and his wife (and the childeren and the family of Berts wife), the toilet (a whole in the ground), and the dinner area in a small wooden building. Heating is done by wood burning stoves which you have to do by yourself in your yurt. There is no heating in the dining area and near the toilet. The temperature during the night is below 0 but I was prepared for that. The family lives on the campside as well. The neighbours, which live at quite a distance, are Mongolians. So this is the real deal. We putted the suitcases at our own yurt. The yurt was furnished with traditional Mongolian wooden furniture (exactly what I wished for in Mongolia as I have a real Mongolian stoole at home yesss!) – including a traditional Mongolian orange wooden door, 3 single orange beds, a wood burning stove in the middle and two small footstools (orange) with a table (also orange). The exterior had some wholes and leaks so with the temperature it is important to keep your yurt warm. And warm is equal to super hot in the yurt!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Beautiful surroundings)
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: The interior of our Yurt)
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Our Yurt Camp)

Time to get Breakfast. At the dining area (where everybody eats with his or her coat on), coffee and tea was served, Berts wife makes very good omelettes, and they had bread with different kinds of (self made) cheeses and meat from their own cows! We met another Dutch couple over here besides the Dutch girl where we arrived with, and a English couple who would leave after breakfast.

After breakfast and some cuddles with the dogs and cats, Bert dropped us off at a Hill in the middle of the open fields so we could walk around with the 5 of us. The view from the hill was stunning and everybody took a lot of pictures. Via another oovoo where we took pictures as well we walked across the steppe to a river. When we walked across the steppe a Mongolian Guy in traditional summer clothes on a horse came by. At the river, there was a old Mongolian lady / shepherd try to let her sheeps cross the river. The sheeps of course did not listen at all and ran around everywhere. As they noticed these silly tourist, the sheep situation became worse. So we helped her out. We scared the sheeps in a way they ran in a good direction. As the shepherd lady try to cross the river herself she kind of fell into the water. We walked back to our accomodation.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Me at a oovoo)
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Mongolian Nomad)
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: A lot of sheeps)
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: View from the Hill)

Berts wife was waiting for us with some hot vegetable soup with small meatballs inside. (Bert hates Mongolian food so the one thing less Mongolian you get is Dutch food – which I did not mind at all – I experienced Mongolian food later on and I do not really like it as well). When I got back into my (ice cold) yurt there was a nice suprise waiting for me. One of the cats had made her way inside via one of the holes in the exterior of the yurt because inside it’s warmer and of course less windy – plus the beds are comfortable to sleep on. Finally a new pet!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Inside the Yurt)

It gets dark very early, the skies are very clear and it gets very cold.  The toilet is a mission with minus something degrees and only a flashlight – but even that feels like something adventurous! After dinner (goulash and potatoes) we talked for a while and went to bed where we had to put on the fire once again. After another toilet stop and brushing our teeth outside under a clear sky full of stars and even a lot of falling stars – I went to bed (where the temperature inside changed from -10 to +30) with a cat at the foot of my bed.

Every 3 hours my boyfriend kept on the fire (in the stove), the cat dissapeared at 3 am in the morning – and the cows where upset and moo-ing for hours as (I heard during breakfast) one of them was stuck at the other side of the river and he did not know how to get back.

We got up early – freshed up with my ‘train-wet-towels’ and got out of our yurt for breakfast. After breakfast it was time to get on a horse. Every Mongolian person knows how to ride a horse. And people who know me well know that I’m not very fond of horses. In my opinion horses are after sharks and crocodiles the most moody animals on earth. And I always thought if I want to become an undateable woman the magical word or sentence is mentioning to a guy you love horse riding, force him at the back  of a horse so it looks like you both have o-legs and than I won’t mention the sight from the back if somebody is on a horse with his or her o-legs and your horse takes a enormeous horse-shit. Anyways…A lot of friends and people I know love horses….Sorry! Good for you!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: A miracle – me on a horse)

But I’m in Mongolia so I must get out of my comfort zone and nobody of our 3 person group could horseride. (I did it once in Jo’burg before and it was not a very big success as that horse refused to walk at all – but….new rounds – new chances…?). The horse I got was the twin brother of Pippi Lockstockings horse and not popular with the other 2 horses due to his character or maybe I may conclude his autism.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Me in action)
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Check out the guide smoking on his horse)

Overall it was memorable experience lead by 2 Mongolian guides who spoke zero english and love to smoke cigarettes on the horse. A horse and a car here in this country are quite a same thing I guess as I know some people like to smoke in their car? The landscapes, fall colours and pointy rocks were impressive, it was very quiet and we did not find any other human being during our tour. We even crossed a deep river with the horse which I found scary but exciting at the same time. My boyfriend forgot to put up his feet so his socks got all wet which is great if its cold. Not so smart of him. His toes were freezing off during the rest of the trip. The horses overall had a authority problem so we got pushed away of tracks by each others horses (not our fault) and they had a thing for biting eachother. Luckily if the horse was getting crazy you could hand over a rope to the guide and the horse behaved again. We went uphill when it started snowing. In this setting it looked much like a Disney movie. We got off the horses and hiked a bit uphill where we found a beautiful lookout point over the area and other mountains.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photos: The Tracks + horseride)

Via another route we went back to the campside. During the ride it was still snowing and we crossed the river once again. We handed over the camera to one of the guides so he could take pictures of us while we were crossing the stream once more. I’m proud of myself I succeeded horse riding this time …. and survived and overall it was a unique experience! Lunch was served again and heavy snow was falling. From a sunny day not even 24 hours ago, the whole area was covered in a white layer. Time to chill and read next to the stove with of course the cat who came by again on my orange Mongolian bed.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Crossing the river on a horse)
terelj1
(Photo: Everything covered in snow.)

After some hours keeping the fire on and relaxing in the yurt it was time for dinner already. Beef steak (Dutch way) was on the menu. Outside it was still freezing. After spending some time chatting with the others, some Mongolian guys came in (I think one of them was the son of-), because one of them lost a bet and he had to sing a Mongolian song for us. Very funny because the guys were quite shy.

The next morning after a night with of course the cat in my Yurt it was time to pack our bags, have breakfast and leave this beautiful place (and we had to drive through the water again to get back). Off to the famous Genghis Khan monument I saw on television sometimes. Genghis Khan is a national hero in the year 12hundressomething who made Mongolia quite powerfull at that time. So more than 800 years later everything is still named after him and he got a huge 400m tall statue in the middle of nowhere.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Me in front of the Genghis Khan monument.)

Before we reached the monument I had the opportunity to hold a falcon. Of course it is a little bit touristic to do this and maybe the falcon does not like it at all to balance a bit on my hand – but hey – everything for a picture! And there was no other single tourist present at this spot. Could be worse! The falcon was so big and heavy I was a bit impressed by it.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Me holding a falcon.)

When we reached the Genghis Khan Monument I spotted a lot (well not a lot – Mongolia is not touristic at all from what I noticed) – describe it as ‘more tourists’ for the first time since I arrived. The entrance was included in the ‘staying at camp Bert’ package. The statue is very massive and very shiny and almost absurd and you can get up with the elevator, to have a overview over the area (at the height of his crotch). There is a museum downstairs and some tourist shops available. After some pictures the tour had come to an end. We drove back to Ulaanbaatar. In Ulaanbaatar we ended up in a huge traffic jam, dropped the others off at their hostel and got to our hotel. Finally a shower after 5,5 days and a ‘good/lovely/comfortable/luxury/perfect waterpressure’ shower after I think 9 or 10 days. Of course I showered at Lake Baikal a lot of times but it was not a shower which gives you the happy feeling you get in some hotels (and they used a unhygienic shower curtain with smiling laughing dolphins printed on the curtai).

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photos: On top of the Genghis Khan monument.)

The next post and last TransMongolian Express post will be about Ulaanbaatar! Stay tuned!

xoxo

Chanel

****************************************************************************

Hoi iedereen,

Als je denkt aan Mongolië denk je aan traditionele Ger tenten, open vlaktes of steppen, paarden, nomaden, valken, Mongolische kleurrijke meubels, oovoos (wat?) en valken.

Als je dit als toerist echt wilt ervaren heb je een paar opties. Je kunt ergens heenvliegen en uren rijden, naar de Gobi woestijn wat ook ver weg is (dus je er minimaal een week voor moet uittrekken) – of iets makkelijker naar het Terelj National Park. Dit park is ongeveer 1,5 uur van de hoofdstad Ulaanbaatar vandaan. Als je hier je accomodatie boekt heb je heel erg veel opties waar je vooral niet het echte Mongolië ervaart – zonde om zo iets te doen als het ook beter kan! Aan de rand van het park vind je veel hotels of een soort Landal parken van luxe gertenten tegen elkaar gepropt en dat allemaal binnen een straal van een paar kilometer.

Wij hadden onze reis geboekt via de TreinReisWinkel. Dit is een reisbureau speciaal gebaseerd op treinreizen en vaak zit de accomodatie hier bij in. De accomodatie die is inbegrepen is basic maar als je zelf wat luxers wilt boeken mag dat (meestal) en krijg je zelfs een gedeelte van je geld terug omdat je niet gebruik maakt van alle accomodaties – super netjes. Wij hebben ervoor om in Sint-Petersburg, Moskou en Ulaanbaatar een luxer hotel te boeken omdat het voor ons een kortere vakantie is, en het best wel prettig is tijdens het maken van een redelijk primitieve reis toch soms even wat beter te douchen en te slapen. Ik ben dit soort hotels gewend ook mede door mijn werk maar anderzijds ik heb zonder enige moeite in de meest ranzige hostels geslapen over de hele wereld. Prima!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photos: Mongolian Landscapes)

Let dus wel – wil je een echte Mongoolse ervaring in een Ger tent is dat zeer primitief. Je hebt geen verwarming terwijl het hartstikke koud is maar moet zelf een kachel met hout en vuur aanstoken. Je hebt geen douche en je maakt gebruik van een toilet wat een gat in de grond is in een hokje buiten zonder licht en verwarming. Dit hoort er echt bij en hier stel je je op in want het maakt de ervaring echt uniek en echt juist omdat het zo basic is!

Onze accomodatie was geregeld via de TreinReisWinkel bij een Nederlander genaamd Bert die (al voordat ik geboren werd) getrouwd is met een Mongoolse vrouw die in dit park is opgegroeid in een ger tent bij haar familie (en die ook weer meehelpen hier in dit verblijf). Deze familie runt dus dit ger tentenkamp. Ontbijt, lunch, diner, paardrijden, vervoer en een excursie naar het Genghis Khan monument zijn inbegrepen. Daarbij spreekt Bert vloeiend Mongools, maakt hij zijn eigen kaas en voorziet zichzelf, de familie en zijn gasten van vlees van zijn eigen koeien. Deze koeien staan niet in een weiland achter een hek maar lopen met echt met heel heel veel rond, los in het park. Naast de koeien hebben ze veel katten en honden op het terrein lopen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Beautiful view at the Terelj National Park)

Om 6 uur ‘s ochtends stapten wij uit de trein op zoek naar Bert of een chauffeur van Bert om ons op te halen. In Ulaanbaatar kan je niet op elke dag (door de regelgeving daar) met jouw auto met het bijbehorende kenteken die op iets eindigt rondrijden. Alleen op enkele vaste dagen in de week. Op de andere dagen kunnen de auto’s met een kenteken die eindigt op het andere nummer rondrijden in de stad. Dit zou een oplossing moeten zijn voor de file en de drukte maar niks is minder waar. Bert kan niet op elke dag door de stad heenrijden en dus maakt hij gebruik van een chauffeur. De chauffeur sprak geen woord Engels maar omdat we nog even moesten wachten bood hij ons lokale thee en koffie aan op het station. Ik nam thee en de thee hier is heel anders dan in andere landen, met veel melk en een beetje zoutig. Na een stop bij een pinautomaat (ook op het station) was het tijd om te vertrekken naar het huis van Bert.

Ulaanbaatar is veel groter dan ik in eerste instantie had verwacht met veel moderne grote gebouwen en westerse restaurants en veel verkeer. De mensen hebben echt een Aziatisch uiterlijk – en dat terwijl het vlakbij Rusland is, is alles weer anders. Onder het genot van hele lelijke Mongoolse radio muziek passeerden we, wat leuk is om te zien, allerlei treinstellen van de TransMongolië express van vroeger. Eenmaal aangekomen bij Bert stapten we in zijn Jeep welke erg handig is in sommige situaties (later meer…) en vertrokken we naar het park.

Terwijl we het centrum uitreden namen de files toe. En het is echt een feit als ik zeg dat de gemiddelde Mongoolse autobestuurder beneden maat en gevaarlijk autorijdt en ook tot grote ergernis van Bert. Wat mij ook opviel is dat veel mensen nog steeds in een ger tent wonen. Natuurlijk wonen steeds meer Mongoliërs in een huis of appartement omdat het een stuk comfortabeler is en vertrekken steeds meer mensen sowieso naar de stad vanwege werkgelegenheid dus zal het beeld langzaam meer uitsterven – maar het is geen ‘nep-toeristen-iets’. Je ziet overal ger tenten en de buurman ernaast woont bijvoorbeeld weer in een huis. Alles staat door elkaar. Ook spotte ik de eerste oovoos. Dit zijn een soort hoop met stenen op elkaar gestapeld omringd met kleurrijke vlaggen en doen dienst als een religieus altaartje. Je ziet de oovoos overal.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Oovoo)

Bert had nog wat laatste boodschappen nodig voor in het kamp dus we stopten onderweg bij een supermarkt onderweg. De supermarkt had een half uur voordat wij arriveerden al moeten openen maar blijkbaar hadden ze die dag geen zin en ging Bert maar naar de andere supermarkt tegenover. Blijkbaar kan dat hier allemaal gewoon. Het landschap veranderde in de typische open vlaktes met her en der een ger tent en enkele mooie rotsen. Enige tijd later arriveerden wij bij het entree van het Terelj N.P. waar je een klein redelijk verlaten dorp aantreft (zal ook aan het seizoen van het jaar  liggen) maarrrr er is een heuse karaoke bar of meer een karaoke hut in het dorpscentrum te vinden. Een paar kilometer verderop vind je veel accomodaties en hotels hutje mutje op elkaar gestapeld en ik moet echt zeggen dat ik blij was dat ik hier niet sliep.

Even verderop vind je de beroemde turtle rock die zoals de naam al zegt – lijkt op een schildpad. We maakten hier een korte stop om wat foto’s te nemen en reden verder naar het gedeelte van de rit waardoor ik in een keer begreep waarom het handig is om er met een jeep naartoe te rijden – en waarom het minder toeristisch, rustig, mooi en ‘echt’ bij ons verblijf zou zijn. Dat had te maken met het feit dat we door een rivier (die niet super diep maar zeker niet ondiep is) moesten rijden (vol met stenen) omdat er geen brug aanwezig is. Ik heb tijdens de overtocht denk ik wel 2 minuten achter elkaar mijn adem ingehouden want ik vond dat best wel spannend! Een andere auto stond ook echt vast in het water op een blijkbaar verkeerd gedeelte waar deze persoon net niet had moeten oversteken. Geen idee hoe dat is afgelopen want wij reden gewoon door. …

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Yurts at our camp)

We passeerden wat bomen en kwamen terecht midden in de Mongoolse natuur met steppen, open velden en heuvels. Ik heb nog nooit zo’n stille en ook dunbevolkte plek bezocht als deze plek. We arriveerden bij onze accommodatie of ger tentenkamp welke bestaat uit ger tenten, een keuken in het midden waar Bert zijn vrouw samen met de familie van Bert zijn vrouw veel te vinden zijn, een toilet (gat in de grond) in een houten hutje en een eetgedeelte in een houten gebouwtje. Er is geen verwarming dus dit wordt gedaan via een kachel en hout en dit moet je zelf fixen in je eigen tent. Er is geen enkele vorm van verwarming of licht aanwezig bij het toilet. En de temperatuur ‘s nachts is beneden 0, best avontuurlijk toch? Bij het eetgedeelte werd ook geen kachel aangestoken maar we aten met onze jas of een dik vest aan en dan was het prima te doen! Ook omdat je van te voren weet dat het daar koud zal zijn neem je wel de benodigde spullen mee. Dit voelde wel aan als een echte Mongoolse ervaring, nu al!
We legden onze koffers in onze eigen tent. De ger tent was ingericht met echte Mongoolse traditionele meubels – precies hoe ik me het had voorgesteld (ik heb zelf een origineel Mongools krukje thuis) – met een oranje beschilderde deur, drie oranje bedden en een tafel met twee krukjes en de houtkachel in het midden. De tent had op sommige plekken last van gaten dus het tochtte nog al in de tent- en dus is het belangrijk om het vuur goed aan te houden.  Als je kachel eenmaal brandt is het gelijk snikheet! De familie woont ook op dit terrein en de buren zijn Mongoliërs en leven op kan ik wel zeggen een redelijke afstand ergens in de verte.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photos: Me at the camp)

Tijd om wat ontbijt te scoren! In de nouja ‘eethut’ – die er overigens heel gezellig eruit ziet – zat iedereen al te eten en was er koffie en thee te vinden, brood met de zelfgemaakte kazen van Bert, vlees van de koeien van Bert stonden opgesteld op de tafel en Bert zijn vrouw serveerde heerlijke omeletten. De andere toeristen waren een Engels stel die na het ontbijt zouden vertrekken, wij waren met een andere Nederlandse aangekomen en een Nederlands stel die nog twee nachtjes zouden blijven en met ons zouden terugkeren naar Ulaanbaatar. Na het ontbijt en het aaien van alle katten en honden, bracht Bert ons 5 kilometer verderop naar een heuvel zodat we met z’n allen konden gaan wandelen. Het uitzicht vanaf de heuvel was erg mooi en iedereen nam veel foto’s. Via een andere oovoo – waar we natuurlijk ook foto’s van hebben genomen – liepen we terug door de open velden langs een riviertje naar het kamp. Tijdens het wandelen kwam er een Mongoliër in een soort van traditionele zomeroutfit voorbij galopperen op een paard. Langs de rivier was een oud klein schapen-herderinnetje bezig haar schapen de goede richting (door de rivier) op te sturen. Daar hadden die schapen echt totaal geen zin in en toen wij vijf gekke toeristen voorbij kwamen rennen was het hek natuurlijk al helemaal van de dam. Toen hebben we het oude vrouwtje maar geholpen en toen het eenmaal een soort van gelukt was, viel het oude vrouwtje bijna zelf nog in het water ook.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Shepherd Lady)
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photos: Walking around at this beautiful place)

Terug bij onze accommodatie stond Bert zijn vrouw al klaar met lunch en warme groentesoep met gehaktballetjes! Bert heeft een hekel aan Mongools eten dus krijg je hier Nederlands eten – en dat vond ik zeker niet erg! Vooral omdat ik in Ulaanbaatar erachter kwam dat Mongools eten ook niet per se mijn ding is! Na de lunch was het tijd om te relaxen en een boekje te lezen in onze tent. Buiten begon het al redelijk af te koelen dus ook in de tent was het niet erg warm. Maar eenmaal binnen wachtte mij een leuke verrassing – de kat had zich door een van de gaten gewurmd en zich op een van de bedden geïnstalleerd, want in de tent is het nog steeds een stuk warmer en comfortabeler dan buiten. Ik kreeg er een gratis huisdier bij!

Na het avondeten (goulash en aardappels) bleven we nog even kletsen met de rest en gingen we naar bed waarvoor eerst de kachel wederom aangestoken moest worden. Na een toilet stop (koud, zaklamp mee…) en onze tanden te hebben gepoetst in de buitenlucht onder een kraakheldere sterrenhemel inclusief vallende sterren gingen we liggen in de tent waar de temperatuur van -10 inmiddels was veranderd in +30 graden. De kat lag overigens bij mij in bed op het voeteneinde. Elke 3 uur moest mijn vriend de kachel opnieuw bijstoken om het vuur aan te houden, en rond 3 uur ‘s nachts verdween mijn nieuwe huisdier. Ondertussen waren de koeien enorm aan het loeien al de halve nacht. Wat bleek – dit hoorden we tijdens het ontbijt – dat een van de koeien vast stond aan de overkant van de rivier (ze lopen zoals ik eerder al schreef los), tot grote paniek van deze koe en de rest van de kudde die naar elkaar bleven loeien.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photos: Terelj N.P.)

We stonden op en fristen ons op met mijn vochtige doekjes van de treinreis, om ons vervolgens warm aan te kleden en te gaan ontbijten. Op het programma van vandaag stond paardrijden. Elke Mongoliër weet hoe hij een paard moet berijden en ze groeien hier ook echt mee op. Dus als je in Mongolië bent moet je ook gaan paardrijden! Gemiddeld persoon die mij een beetje kent weet dat ik en paarden absoluut niet samengaan en ik niet van paarden houd. Naar mijn mening zijn paarden net zo chagrijnig in aanblik als menig krokodil of witte haai. En ik dacht altijd als ik echt nooit meer een vent wil of ooit nog eens moet gaan daten en wil dat het mislukt, moet ik roepen dat ik van paardrijden houd en dit als date voorstellen en dat je dan met van die o-benen op een paard zit en je  aanblik van achteren is dat je paard dan in vol ornaat zijn behoefte doet terwijl je met o-vormige benen op dat paard zit…… Ja…..niet heel aantrekkelijk toch? Maar ik heb nu wat vrienden en kennissen beledigd, sorry, heel veel plezier verder met paardrijden! Ik vind het heel leuk voor jullie dat jullie dat zo leuk vinden en goed kunnen. Ik heb een keer eerder paardgereden in Johannesburg wat niet enorm goed ging maar nieuwe rondes, nieuwe kansen, misschien verander ik wel van mening – ik ben nu hier – niemand van ons groepje kon paardrijden – dus wie weet!!! Misschien verander ik wel in een paardenmeisje! Het paard waar ik aan werd gekoppeld was het tweelingbroertje van het paard van Pippi Langkous en zeker niet populair bij de andere twee paarden. Achteraf kan ik concluderen dat mijn paard last had van chronische autisme en weinig inlevingsvermogen had in andere paarden of mensen, dus ergens snapte ik ook wel dat mijn paard niet lekker in de groep lag.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Me and Pippi Longstockings horse)

Toch was het een enorm bijzondere ervaring. Onze twee Mongoolse gidsen, die nul komma nul Engels spraken, staken het ene sigaretje na het andere op – op het paard (?) – ik weet dat rokers soms roken in de auto maar een paard en een auto zijn hier bijna hetzelfde? Iedergeval; we passeerden weer hele mooie landschappen, puntige rotsen en bomen met veel herfstkleuren. We moesten wederom een rivier oversteken maar nu op een paard. Ik vond dit best eng dus ik mocht gelukkig mee aan een touw met de gids – welke ik wel vaker aan hem moest overhandigen als mijn paard weer een gekke bui had. Mijn vriend vergat tijdens het doorsteken van de rivier om zijn voeten op te trekken dus die moest nog 2,5 uur door touren met natte sokken in een temperatuur van 0 graden. Lekker slim…zijn tenen vroren er ongeveer af, eigen schuld! Alle paarden hadden soms last van autoriteitsproblemen, niemand van de paarden mocht voorop lopen en dit resulteerde in het bijten en duwen van elkaar waardoor je opeens heel ergens anders reed dan dat je wou zijn. Maar daarvoor heb je twee ervaren rokende Mongoolse gidsen, die er voor zorgden dat de paarden luisterden en anders gaf je gewoon het touw wat vast zat aan je paard aan de gids, en mocht je paard een tijdje meewandelen met de echte baas.
We reden met de paarden omhoog een berg op en ondertussen begon het te sneeuwen wat het tot een soort van Disney achtige setting maakte. We stapten van de paarden af om nog een stuk omhoog te hiken en kwamen terecht op een prachtig uitzichtpunt waar we een goed overzicht hadden over de omgeving en andere bergtoppen. We reden terug via een andere route naar het kamp en moesten wederom dezelfde rivier doorsteken. Een van de Mongoolse gidsen had onze camera vast om tijden de oversteek (-en het zelf besturen van zijn paard), foto’s van ons te maken. Ik ben nog steeds niet gek op paarden maar wel trots op mezelf dat ik het heb gedaan en vond het wel echt een te gekke ervaring zo midden in Mongolië!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photo: Me during the horse tour)

Terug bij het kamp begon het heel hard te sneeuwen en gingen we snel naar binnen voor de lunch! De dag ervoor was het nog zonnig en nog geen 24 uur later lag er een laag sneeuw over het landschap. Tijd om een boekje te lezen naast de kachel met de kat die onze tent weer had gevonden!  Tegen de tijd dat het donker (en nog steeds besneeuwd en koud) was gingen we terug naar het eetgedeelte voor het avondeten. Vandaag stond er biefstuk op het menu! Na een lange tijd kletsen met de anderen kregen we bezoek van een groepje drie Mongoolse jongens (een van hen was neem ik aan de zoon van Bert) – omdat een van de drie een weddenschap verloren had, moest hij een traditioneel Mongools liedje voor ons zingen – wat wij uiteraard heel grappig vonden. Vooral omdat de jongens heel verlegen waren.

De volgende dag (na uiteraard een nacht slapen met de kat op het voeteneinde van mijn bed) – was het tijd om onze spullen te pakken, te ontbijten en deze mooie plek (en ja – we moesten weer met de auto door de rivier rijden) te verlaten. Er stond nog een activiteit op het programma, namelijk het bezoeken van het beroemde Genghis Khan monument die ik vaak op televisie had gezien. Genghis Khan is een nationale held uit het jaar 12honderdnogiets en hij heeft Mongolië toentertijd machtig gemaakt. 800 jaar later is ongeveer elke straat naar hem vernoemd en heeft hij een standbeeld van ruim 400 meter groot gekregen op een locatie in de middle of nowhere. Voordat we bij dit standbeeld arriveerden had ik de mogelijkheid om een echte valk vast te houden. Misschien is dat een beetje toeristisch om te doen en die valk heeft er ook niet om gevraagd om op mijn wankele hand te balanceren – maar hey alles voor de foto! Tevens was er op deze plek geen enkele andere toerist te vinden dus ik kom hier nog best wel mee weg vind ik zelf. De valk was zo groot (en zwaar vooral) dat ik er erg van onder de indruk was.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(Photos: The Genghis Khan statue)

Aangekomen bij het monument zag ik voor het eerst veel (nouja niet veel – zo toeristisch is Mongolië nou ook weer niet) – maar wat meer toeristen dan ik ervoor had gezien. Het entree was inbegrepen bij de hele Bert package deal. Het standbeeld is vooral heel massief en groot en zilver en je kan naar binnen, met de lift omhoog om ter hoogte van zijn zaakje tussen zijn benen het uitzicht te bekijken. Voor de rest vind je er enkele souvenir shops en is er een museum beneden over Genghis Khan. Na wat foto’s te hebben gemaakt was het tijd om terug te rijden naar Ulaanbaatar. In Ulaanbaatar kwamen we terecht in een enorme file, hebben we de anderen afgezet bij het hostel waar ze sliepen en werden wij naar ons hotel gebracht. Eindelijk een douche na 5,5 dag en een echt luxe comfortabele douche met fijne straal en waterdruk na denk ik 9 of 10 dagen. Natuurlijk had ik bij Lake Baikal ook zo’n 80 keer gedouched in 24 uur maar dat was niet zo’n super comfortabele douche als in veel hotels (en daarbij hadden ze daar zo’n onhygiënisch douchegordijn hangen met blije lachende dolfijnen erop).

De volgende post zal de laatste post zijn over de TransMongolië Express en gaat over Ulaanbaatar zelf! Tot de volgende keer!

xoxo Chanel

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(The horse really hates me……)

Follow my blog with Bloglovin

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s